Na vijf jaar komt er een einde aan het programma Luister Eens in haar huidige vorm — en daar kijken we met veel plezier op terug. In de afgelopen jaren heeft het programma veel in beweging gezet, en daarin hebben onze ambassadeurs een ontzettend belangrijke rol gespeeld. Samen met hen hebben we ons ingezet om obstakels, vooroordelen en stigma’s weg te nemen die het leven met mentale klachten ingewikkelder maken dan het zou moeten zijn. Met hun verhalen, activiteiten en workshops is mentale gezondheid een stuk makkelijker geworden om over te praten. Op de werkvloer, school, de straat én in de wijk.

Maar ook zonder het team was het programma nooit geworden tot wat het vandaag is. Met hun dagelijkse inzet, passie en liefde voor het programma hebben zij Luister Eens opgebouwd, begeleid en verder doorontwikkeld. Van het dagelijkse contact met ambassadeurs, scholen, en docenten tot het organiseren van verschillende trainingen, activiteiten en workshops: het team heeft een onmisbare rol gespeeld in het succes van het programma. 

Een bijzonder teamlid is Valerie. Zij was vanaf het allereerste moment betrokken bij het programma en heeft het project van begin tot eind meegemaakt. Vandaag blikken we samen met haar terug op vijf jaar Luister Eens!

Hoe was het om vanaf het begin onderdeel te zijn van het programma?  

Het geeft een heel bijzonder gevoel om de volle 5 jaar van Luister Eens mee te maken. Ik heb het project in veel fases gezien. Ik was al bij het programma betrokken toen we zelfs nog een naam moesten bedenken! Wanneer je dan beseft wat we met Luister Eens allemaal bereikt hebben, dan maakt je dat wel écht trots. Een grappig feitje, mijn eerste werkdag bij Diversion was ook de startdag van Luister Eens. Alsof het zo had moeten zijn! 

Wat was jouw rol binnen Luister Eens?

Ik heb mij de eerste jaren beziggehouden met de begeleiding en het opbouwen van de ambassadeurspoule. Daarnaast ben ik het hele traject betrokken geweest bij het onderwijs gedeelte van Luister Eens waarbij ik samen met mijn collega’s een startpakket voor docenten heb ontwikkeld, veel contact had met docenten en trainingen op scholen heb gegeven. Ook kwamen we met het peer education programma de MIND Young Academy in het VO en MBO. Hierin was ik ook dagelijks betrokken en had ik o.a. veel contact met scholen en peer educators. Van klassen werven, lesbezoeken, peerbegeleiding tot aan lesmateriaal ontwikkelen.

Wat maakt Luister Eens zo’n bijzonder project?

Dat we niet alleen werken met ambassadeurs, maar echt samenwerken van begin tot eind. We hebben met elkaar het Luisterspel ontwikkeld, activiteiten naar een hoger niveau gebracht en gesprekken geopend die zonder de ambassadeurs niet hadden plaatsgevonden. Daarnaast heeft het team op kantoor dit project ook bijzonder gemaakt, iedere collega was enorm betrokken bij het thema. Ondanks dat er veel teamwisselingen zijn geweest, bleef er altijd een soort teammagie. Een veilige sfeer. Of iemand nou al langer betrokken was, tijdelijk in het team zat of pas in het laatste jaar erbij kwam, iedereen had iets wat Luister Eens weer verder bracht. 

Wat heb jij persoonlijk geleerd over luisteren en mentale gezondheid?

Luister Eens heeft mij doen beseffen dat er zo veel kracht ligt in het (goed kunnen) luisteren. Dat kan zoveel voor iemand doen, ook al denk je soms dat je te weinig doet. Luisteren is zo’n belangrijke (en onderschatte) skill. De verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij iemand die over mentale gezondheid praat, maar óók bij de luisteraar. 

Welke momenten of onderdelen binnen Luister Eens zijn je het meest bijgebleven? 

De krachtige ambassadeurs: zij weten met hun persoonlijke verhalen mensen te raken en gesprekken open te breken. 

Waar ben je het meeste trots op?

Ah, moeilijk kiezen! Er zijn zó veel momenten geweest waar ik met een trots gevoel op terugkijk. De ambassadeurs die zich in hebben gezet en die ik heb zien groeien. Maar ook de docenten, jongeren, voorbijgangers en workshopdeelnemers die het gesprek zijn aangegaan tijdens onze activiteiten en het gesprek blijven voortzetten in hun eigen leven.

Wat hoop je dat mensen echt meenemen vanuit het programma? 

Dat je mentale gezondheid ook op een laagdrempelige manier bespreekbaar kan maken, het hoeft niet altijd heel groots te zijn. Het is belangrijk om bij elkaar in te blijven checken, ook bij de mensen die er altijd maar vrolijk uitzien. Wanneer je écht naar elkaar luistert kunnen er mooie verbindingen ontstaan.